نیترید سیلیکون ترکیبی از نیتروژن و سیلیکون است که بیش از صد سال پیش کشف شد. این در آلمان سنتز شد و تنها در دهه 1950 شروع به استفاده کرد. به عنوان یک ماده مهندسی، در دهه 1960 توجهات را به خود جلب کرد. نیترید سیلیکون یک ماده مصنوعی است و هیچ نیترید سیلیکونی طبیعی در طبیعت یافت نشده است.
در اوایل دهه 185، مردم به طور مستقیم نیترید سیلیکون را در آزمایشگاه با استفاده از سیلیکون عنصری و آمونیاک یا نیتروژن سنتز کرده بودند: Si3N4 همچنین از تجزیه حرارتی سیلیکون آمونیاک (Si(NH2)4): 3Si(NH2) به دست آمد. )4→ Si3N4+8NH3. اما در آن زمان نیترید سیلیکون جلب توجه نکرد. مقاومت در برابر حرارت. تحت فشار معمولی، Si3N4 نقطه ذوب ندارد و مستقیماً در حدود 1870 درجه تجزیه می‌شود. می تواند تا 1400 درجه اکسیداسیون را تحمل کند و در استفاده واقعی می تواند به 1200 درجه برسد (استحکام مکانیکی بالای 1200 درجه کاهش می یابد). ضریب انبساط حرارتی کوچک است (2.{18}}.2) × 10-6/درجه، هدایت حرارتی بالا است و در برابر شوک حرارتی مقاوم است. تحت شوک حرارتی از دمای اتاق تا 1000 درجه ترک نمی خورد. ضریب اصطکاک کوچک است (0.1) و دارای خاصیت خود روان شوندگی است (ضریب اصطکاک سطح فلز سوخت‌گیری شده 0.{26}}.2) است.
خواص شیمیایی پایدار، مقاومت در برابر خوردگی، با سایر اسیدهای معدنی به جز اسید هیدروفلوئوریک واکنش نمی دهد، با اکسیژن در اتمسفر خشک 800 درجه واکنش نمی دهد، بیش از 800 درجه است، شروع به تشکیل یک فیلم اکسید سیلیکون روی سطح می کند و با درجه حرارت افزایش می یابد، اکسید سیلیکون فیلم به تدریج پایدار می شود و می تواند یک فیلم اکسید سیلیکون متراکم با اکسیژن در حدود 1000 درجه تشکیل دهد. اساساً می تواند تا 1400 درجه پایدار بماند. نیترید سیلیکون سختی و مقاومت بالایی در برابر سایش دارد. سختی Mohs آن بعد از الماس، نیترید بور مکعبی، کاربید بور و کاربید سیلیکون دوم است و در برابر ضربه های مکانیکی مقاوم است. نیترید سیلیکون یک ترکیب با پیوند کووالانسی است و به سختی چگالش می شود. گاهی اوقات به مواد افزودنی خارجی نیاز است و چگالی آن حدود 3.4 است (روش های قالب گیری مختلف چگالی متفاوتی دارند. قالب گیری با پرس گرم چگالی بالاتری دارد، چگالی فولاد حدود 7.85 و چگالی آلیاژ تیتانیوم حدود 7.85 است. چگالی حدوداً 4.5، و واحدها g/cm³ هستند).
