اجزای اصلی آلیاژهای منگنز-آهن آهن و منگنز هستند. آهن جزء اصلی آلیاژهای منگنز-آهن است، بدنه اصلی آلیاژ است و هدایت مکانیکی و الکتریکی خوبی دارد. آهن یک فلز معمولی با انعطاف پذیری و کارایی خوب است و قابلیت ذوب شدن و تشکیل محلول های جامد با فلزات دیگر را دارد. منگنز عنصر اصلی آلیاژی در آلیاژ است که می تواند سختی و استحکام آلیاژ را افزایش دهد و همچنین مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر دمای بالا آلیاژ را بهبود بخشد.
ترکیب آلیاژهای منگنز-آهن تأثیر مهمی بر خواص محصول آنها دارد. اولاً، محتوای منگنز آلیاژ فرومنگنز مستقیماً بر سختی و استحکام آلیاژ تأثیر می گذارد. افزودن منگنز می تواند سختی آلیاژ را افزایش دهد و باعث شود مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی بهتری داشته باشد. هنگامی که محتوای منگنز کم است، سختی آلیاژ کم و استحکام نیز کم است، که برای برخی موارد که نیاز به کشش و چقرمگی دارند مناسب است. هنگامی که محتوای منگنز بالا باشد، آلیاژ سختی و استحکام بالاتری دارد که برای برخی موارد که به خواص مکانیکی بالاتری نیاز دارند، مناسب است.
ثانیا، ترکیب آلیاژ منگنز-آهن نیز بر هدایت الکتریکی آلیاژ تأثیر می گذارد. از آنجایی که هم آهن و هم منگنز مواد رسانای خوبی هستند، آلیاژهای منگنز-آهن نیز رسانایی الکتریکی بالایی دارند. فروآلیاژهای منگنز به طور گسترده در برخی موارد که رسانایی الکتریکی خوب مورد نیاز است، مانند صنعت برق و صنعت الکترونیک استفاده می شود.
علاوه بر این، ترکیب فروآلیاژ منگنز که بر مقاومت خوردگی آلیاژ تأثیر می گذارد. منگنز می تواند با اکسیژن، گوگرد و سایر عناصر واکنش داده و اکسیدها و سولفیدهای پایداری تشکیل دهد و مقاومت به خوردگی آلیاژ را بهبود بخشد. برخی مواردی که باید مقاومت خوردگی خوبی داشته باشند، مانند صنایع شیمیایی و مهندسی دریایی، فروآلیاژهای منگنز پتانسیل زیادی برای کاربرد دارند.
